W poniższym artykule odniesiemy się do treści interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 19.06.2026 r., nr 0114-KDWP.4011.213.2026.3.ŁZ, w której to organ podatkowy analizował koszty uzyskania przychodów przy jednoczesnym wykorzystywaniu trzech pojazdów w działalności gospodarczej (motocykla, samochodu elektrycznego oraz samochodu spalinowego).

Czy w ramach jednej działalności gospodarczej można mieć trzy pojazdy?

Odpowiadając na postawione pytanie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ograniczają możliwości wykorzystywania na potrzeby działalności gospodarczej różnych środków transportu, w tym także samochodów osobowych czy motocykli oraz ilości zakupionych środków transportu.

Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków poniesionych na określone składniki majątku, w tym przypadku dwóch samochodów osobowych (samochodu elektrycznego, samochodu spalinowego) i motocykla, za koszty uzyskania przychodów, jest ich wykorzystywanie na potrzeby i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przywołanej na wstępie interpretacji organ podatkowy wskazał:

„Samochód elektryczny będzie podstawowym narzędziem do codziennej, intensywnej jazdy miejskiej w aglomeracji warszawskiej. Pozwala na drastyczne obniżenie kosztów stałych firmy dzięki bardzo niskim kosztom energii oraz zwolnieniu z opłat za parkowanie w miastach.

Samochód osobowy typu kombi pełni rolę w zakresie zabezpieczenia ciągłości operacyjnej oraz mobilności przedsiębiorstwa. Z uwagi na technologiczne ograniczenia zasięgu oraz czasochłonność ładowania baterii pojazdu elektrycznego w trasie, samochód typu kombi jest niezbędny do sprawnej i bezproblemowej realizacji długodystansowych podróży służbowych na terenie kraju.

Motocykl jest wykorzystywany sezonowo w warunkach silnego natężenia ruchu miejskiego. Umożliwia Wnioskodawcy terminowe docieranie na spotkania z kontrahentami, co w branży reklamowej bezpośrednio decyduje o pozyskaniu kontraktów.

W związku z przedstawionym opisem sprawy i powołanymi wyżej przepisami prawa będzie Pan uprawniony do zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z użytkowaniem wszystkich trzech pojazdów (wymienionych w opisie zdarzenia), zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Z powyższego wynika zatem, że kluczowe znaczenie ma istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością generowania czy też zabezpieczenia źródła przychodu w działalności gospodarczej. W przepisach ustawy PIT nie ma regulacji która wskazywała by na maksymalny limit pojazdów niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej.

WAŻNE

Jeżeli podatnik potrafi wykazać, że do prawidłowego funkcjonowania działalności gospodarczej niezbędne jest posiadanie 3 pojazdów to całość wydatków może zostać uznane za koszty uzyskania przychodów.

Ograniczenia związane z używaniem pojazdów samochodowych w kontekście kosztów podatkowych

Analizując tematykę wydatków związanych z pojazdami samochodowymi warto mieć na uwadze istniejące limity. I tak przykładowo zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46 (czyli innego niż niestanowiącego składnik majątku firmowego), na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Zatem wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodów osobowych innych niż określone w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych służących podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza (cele prywatne) podlegać będą zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.

Przedstawiony przepis wyraźnie odwołuje się do samochodów osobowych. W związku z tym pojawia się wątpliwość czy przedstawioną normę należy również stosować do motocykli wykorzystywanych w sposób mieszany.

W tym zakresie należy odwołać się do treści art. 5a pkt 19a ustawy PIT, gdzie możemy przeczytać, że ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą (z zastrzeżeniem pewnych wyjątków).

Definiując samochód osobowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posłużył się zatem odesłaniem do pojęcia pojazdu samochodowego, o którym mowa w ustawie z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Z art. 2 pkt 32, 33 i 45 tej ustawy wynika, że:

• pojazd silnikowy – pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego,
• pojazd samochodowy – pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego,
• motocykl – pojazd samochodowy dwukołowy kategorii L3e albo dwukołowy z bocznym wózkiem kategorii L4e, albo trójkołowy kategorii L5e o symetrycznym rozmieszczeniu kół, spełniający kryteria klasyfikacji dla pojazdów odpowiednio dla kategorii L3e albo L4e, albo L5e.

Tym samym, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych motocykl mieści się w definicji samochodu osobowego. Z przytoczonych uprzednio regulacji wynika bowiem, że „pojazd samochodowy”, do którego odsyła art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje również motocykle.

W rezultacie wydatki związane z motocyklem mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności – jeśli motocykl służy prowadzeniu aktywności gospodarczej – przy czym znajdują tu zastosowanie ograniczenia określone w art. 23 ust. 1 ustawy PIT dotyczące samochodów osobowych.