Od kilku lat sprzedaż niektórych towarów i usług objęta była mechanizmem odwrotnego obciążenia. W mechanizmie tym to nabywca rozliczał podatek VAT należny ale jednocześnie miał także prawo do jego odliczenia. Z kolei w nowo wprowadzonym (obowiązkowo dla niektórych branż) od listopada 2019r. mechanizmie podzielonej płatności to sprzedawca wykazuje podatek VAT należny na wystawionej fakturze. Mechanizm podzielonej płatności zastępuje automatycznie mechanizm odwrotnego obciążenia. Jakie obowiązki w związku tym wystąpią po stronie sprzedawcy a jakie po stronie nabywcy?

Kiedy należy wystawić notę korygującą a kiedy fakturę korygującą? To pytanie codziennie zadaje sobie wielu podatników. Jest to o tyle istotna sprawa, gdyż są momenty, w których wykluczone jest korygowanie nieprawidłowych danych notą korygującą. Są też wyjątkowe sytuacje, w których podatnik powinien użyć wyłącznie faktury korygującej, choć rodzaj danych wskazuje na możliwość użycia noty. Warto, więc poznać reguły i sytuacje właściwe dla wystawienia noty i faktury korygującej.

Miejscem opodatkowania VAT świadczonych usług telekomunikacyjnych, nadawczych oraz elektronicznych na rzecz podatników (firm) z UE jest miejsce (kraj UE), w którym odbiorca ww. usług posiada siedzibę działalności gospodarczej albo stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej albo po prostu stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Taki sposób opodatkowania pozwala przenieść obowiązek rozliczenia VAT na usługobiorcę. Problem pojawia się, gdy powyższe usługi przedsiębiorca unijny (polski podatnik) będzie świadczył w różnych krajach na rzecz nie podatników (osób prywatnych nieprowadzących żadnej działalności). W takiej sytuacji polscy podatnicy mogą posiłkować się jeszcze tzw. procedurą MOSS.

Polscy podatnicy posiadający działalność gospodarczą mają wiele obowiązków związanych z jej prowadzeniem. Niedopatrzenie niektórych z nich może skutkować wykreśleniem podatnika (z urzędu) z rejestru podatników VAT. Dlatego warto widzieć, kiedy urząd może tego dokonać automatycznie oraz w jaki sposób można starać się o przywrócenie statusu podatnika VAT.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych do 50.000 euro stanowi istotnie ważne narzędzie umożliwiające ujęcie w sposób jednorazowy – koszt zakupu środka trwałego maksymalnie do kwoty 214.000zł (przyp. na 2019r.). Kluczowym jest poznanie podstawowych mechanizmów funkcjonowania danego typu amortyzacji, bowiem nie stanowi ona tej samej amortyzacji, co jednorazowa amortyzacja fabrycznie nowych środków trwałych.

Od 1 stycznia 2020r. ustawodawca wprowadza jeden rachunek bankowy dla wpłat większości rodzajów podatków, który będzie przypisany do każdego podatnika. Nowy, indywidualny rachunek bankowy będzie posiadał niektóre zbliżone cechy w stosunku do znanego już jednego rachunku płatniczego dla składek ZUS. Czego więc powinni spodziewać się podatnicy wiedząc, iż Resort Finansów zamierza zamknąć niektóre dotychczasowe rachunki bankowe urzędów skarbowych już 31 grudnia 2019r.?

Jednorazowa amortyzacja fabrycznie nowych środków trwałych stanowi odrębną możliwość (w stosunku do jednorazowej amortyzacji do 50.000 euro) zaksięgowania jeden raz w koszty firmy pełnej lub częściowej wartości zakupu nowego środka trwałego. Ten typ amortyzacji nie stanowi pomocy de minimis, więc podatnik ma większą swobodę zarówno w korzystaniu z niej jak i z innych narzędzi dofinansowujących działalność gospodarczą i stanowiących pomoc de minimis.