Jednym z modeli biznesowych jest dropshipping polegający na zakupie towarów od zagranicznego dostawcy i odsprzedaży na rzecz konsumentów z Polski. Tego typu działalność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i jednocześnie powstaje pytanie czy podatnik może w tym zakresie skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od VAT.

Dropshipping na gruncie podatku od towarów i usług

W pierwszej kolejności należy ustalić czy w danym przypadku mamy do czynienia z dostawą towarów czy też ze świadczeniem usług.

Odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy VAT, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przykładem dropshippingu jest model w którym klient wybiera towar na stronie internetowej podatnika, a następnie składa zamówienie, akceptując regulamin i dokonując płatności na rachunek bankowy podatnika. Następnie przedsiębiorca zamawia towar u chińskiego sprzedawcy, który następnie bezpośrednio wysyła produkt na adres klienta. 

W takim przypadku podatnik choć nie ma fizycznego kontaktu z towarem, który jest dostarczany bezpośrednio od sprzedawcy do klienta, to jednak nabędzie towary  np. od azjatyckich dostawców. To oznacza, że prawo do rozporządzania towarem przechodzi ze sprzedawcy na podatnika oraz następnie z podatnika na polskich klientów będących osobami prywatnymi. Tego typu transakcja wpisuje się zatem w definicję odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Miejsce opodatkowania dropshippingu

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy VAT w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

WAŻNE

Jeżeli polski przedsiębiorca nie będzie dokonywał zgłoszenia celnego, a wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru spoczywać będzie na kliencie (ostatecznym odbiorcy) to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez polskiego podatnika na rzecz tego klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki tj. terytorium kraju trzeciego. 

Dropshipping a zwolnienie podmiotowe z VAT

W opisanym schemacie dostawa towarów dokonana przez polskiego przedsiębiorcę na rzecz klientów z Polski nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. To oznacza, że w tym przypadku zwolnienie określone w art. 113 ustawy VAT nie znajdzie zastosowania bowiem zgodnie z treścią tego przepisu zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

Tymczasem w myśl art. 2 pkt 22 ustawy VAT poprzez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, co oznacza, że chodzi wyłącznie o przypadki czynności, których miejscem dostawy jest terytorium Polski.

Przykład

Spółka z o.o. z siedzibą w Polsce prowadzi działalność w zakresie dropshippingu w zakresie której nabywa towary od sprzedawcy z Chin, a następnie sprzedaje je klientowi w Polsce. Prawo do rozporządzania towarem jako właściciel najpierw przechodzi na polskiego podatnika, a następnie na ostatecznego klienta. Towar jest transportowany bezpośrednio z Chin do klienta z Polski przy czym zgłoszenia celnego dokonuje polski konsument.

W opisanym przypadku miejscem dostawy towarów – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT – jest terytorium Chin. To oznacza, że transakcja ta nie stanowi sprzedaży dokonanej na terytorium kraju, a zatem nie może korzystać ze zwolnienia podmiotowego gdyż w ogóle nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

WAŻNE

Wartość sprzedaży której miejscem opodatkowania jest terytorium kraju trzeciego nie jest wliczana do limitu zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 113 ustawy VAT tj. 200 000 zł.

Podatnicy, którzy zastanawiają się nad możliwością zastosowania zwolnienia podmiotowego do sprzedaży w zakresie dropshippingu powinni w pierwszej kolejności ustalić czy miejscem opodatkowania dostawy towarów jest terytorium Polski. Jeżeli bowiem miejscem dostawy jest kraj rozpoczęcia wysyłki to taka transakcja w ogóle nie podlega pod polską ustawę o podatku VAT.