Opublikowano: 2026-07-20

Wielu przedsiębiorców używa zakupione do działalności auta osobowe o wartości początkowej do 10.000 zł. Zastanawiają się czy auta te podlegają jakimkolwiek ustawowym limitom kosztowy z uwagi na tak niską wartość.

Odpowiedź na te pytanie zostało zaprezentowane w niniejszej publikacji.

Niskocenny środek trwały

Niskocenny środek trwały to składnik majątku nabyty do działalności, który spełnia cechy środka trwałego tj.:

• został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
• stanowi własność lub współwłasność podatnika,
• jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania w działalności,
• będzie używany w działalności dłużej niż 12 miesięcy,
• będzie wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

– jednakże jego wartość początkowa nie przekracza kwoty 10.000 zł netto (dla czynnych podatników VAT) albo 10.000 zł brutto dla podatników zwolnionych z VAT.

Sposoby ujmowania niskocennego środka trwałego – auta osobowego u podatników stosujących zasady ogólne

Przedsiębiorca, który nabędzie niskocenny środek trwały – auto osobowe na cele prowadzonej działalności gospodarczej o wartości początkowej do 10.000 zł ma prawo:

1. ująć go jednym zapisem w pozostałych wydatkach w koszty firmy w miesiącu oddania do używania (art. 22d ust. 1 ustawy o PIT),
2. wprowadzić go do ewidencji środków trwałych i zamortyzować jednorazowo – w miesiącu oddania go do używania, albo w miesiącu następnym (art. 22f ust. 3 ustawy o PIT),
3. wprowadzić go do ewidencji środków trwałych i dokonywać amortyzacji w czasie tzn. dokonywać miesięcznych, kwartalnych, półrocznych czy rocznych odpisów amortyzacyjnych (art. 22f ust. 3 ustawy o PIT).

Niskocenny środek trwały – auto osobowe u podatników stosujących zasady ogólne a limit amortyzacji

W stosunku do nabytego niskocennego środka trwałego – auta osobowego o wartości początkowej do 10.000 zł obowiązują limity odpisów amortyzacyjnych wynoszące:

• 100 000 zł – dla osobówek o napędzie spalinowym i hybrydowym o emisji CO2 ≥ 50 g/km),
• 150 000 zł – dla osobówek o napędzie spalinowym i hybrydowym o emisji CO2 < 50 g/km),
• 225 000 zł – dla aut osobowych z napędem elektrycznym i wodorowym.

Należy jednak podkreślić, iż limity te nie znajdą nigdy zastosowania, bowiem wartość początkowa niskocennego środka trwałego nie przekroczą przecież kwoty 10.000 zł.

Niskocenny środek trwały – auto osobowe u podatników stosujących zasady ogólne a limit najmu, dzierżawy, leasingu

W stosunku do niskocennego obcego środka trwałego – auta osobowego o wartości początkowej do 10.000 zł używanego w działalności na podstawie umowy leasingu, najmu, dzierżawy obowiązują limity możliwych do ujęcia kosztów z tytułu czynszów za najem, dzierżawę, leasing wynoszące:

• 100 000 zł – dla osobówek o napędzie spalinowym i hybrydowym o emisji CO2 ≥ 50 g/km),
• 150 000 zł – dla osobówek o napędzie spalinowym i hybrydowym o emisji CO2 < 50 g/km),
• 225 000 zł – dla aut osobowych z napędem elektrycznym i wodorowym.

Należy jednak podkreślić, iż nie znajdą one nigdy zastosowania, bowiem wartość początkowa niskocennego środka trwałego nie przekroczą przecież kwoty 10.000 zł.

Niskocenny środek trwały – auto osobowe u podatników stosujących zasady ogólne a limit kosztów eksploatacji

W nawiązaniu do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o PIT, jeżeli auto osobowe jest wykorzystywane także do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej wówczas może on ująć w PKPiR wydatki eksploatacyjne w wysokości:

1. 75% z (wartości netto + 50% VAT), jeżeli przedsiębiorca to czynny podatnik VAT,
2. 75% z wartości brutto, jeżeli przedsiębiorca to podatnikiem zwolnionym z VAT.

Powyższe ograniczenie dotyczy wszelkich aut osobowych, a więc także niskocennych środków trwałych i to niezależnie czy są one wprowadzone do ewidencji środków trwałych czy nie są wprowadzone do ewidencji środków trwałych a zostały ujęte bezpośrednio w koszty w pozostałych wydatkach w PKPiR.

Jeżeli przedsiębiorca, będący czynnym podatnikiem VAT chce ująć 100% wydatków eksploatacyjnych dotyczących niskocennego środka trwałego – auta osobowego w koszty firmy wówczas musi:

• faktycznie go używać tylko w działalności gospodarczej,
• stworzyć i przestrzegać zasady wyłączające użytek prywatny auta,
• zgłosić go do urzędu skarbowego na formularzu VAT-26 w terminie do 25-tego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniósł pierwszy wydatek związany z tym autem, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji i deklaracji JPK_V7X,
• zaprowadzić ewidencję kilometrów VAT.

Jeżeli przedsiębiorca, będący podatnikiem zwolnionym z VAT chce ująć 100% wydatków eksploatacyjnych dotyczących niskocennego środka trwałego – auta osobowego w koszty firmy wówczas musi:

• faktycznie go używać tylko w działalności gospodarczej,
• stworzyć i przestrzegać zasady wyłączające użytek prywatny auta.

Niskocenny środek trwały – auto osobowe u podatników stosujących zasady ogólne a limit kosztów ubezpieczeń

Rzadko, ale niekiedy zdarzają się sytuacje, w których niskocenny środek trwały – auto osobowe o wartości początkowej do 10.000 zł będzie objęte ubezpieczeniem AC.

Jak wygląda możliwość ujęcia w koszty firmy wydatków na różne ubezpieczenia takiego auta?

Jeżeli chodzi o obowiązkowe ubezpieczenia typu OC oraz NNW niskocennego środka trwałego – auta osobowego to przedsiębiorca może je ująć w koszty działalności w pełnej wysokości.

Pewna wątpliwość pojawia się w przypadku objęcia niskocennego środka trwałego – auta osobowego dobrowolnym ubezpieczeniem AC czy GAP liczonym od wartości pojazdu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT składek na ubezpieczenie samochodu osobowego innego niż stanowiącego własność prywatną przedsiębiorcy, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150.000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Wartość początkowa niskocennego środka trwałego – auta osobowego nie przekracza, bowiem limitu kosztów ubezpieczenia w stosunku do wartości auta dla celów ubezpieczenia – 150 000 zł.

Zatem ten limit także nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do niskocennego środka trwałego – auta osobowego.